Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

Λογοθεραπευτική αντιμετώπιση των Μαθησιακών Δυσκολιών



ΠΡΙΝ

ΜΕΤΑ


























Αγόρι ηλικίας 8,5 παρουσιάζει Μαθησιακή Δυσκολία. Μετά από δύο μήνες Λογοθεραπευτικής παρέμβασης το αγόρι παρουσίασε βελτίωση. Στις παραπάνω εικόνες παρουσιάζεται η αυθόρμητη γραφή του παιδιού πριν την έναρξη των Λογοθεραπευτικών συνεδριών και η αυθόρμητη γραφή του παιδιού μετά από δύο μήνες Λογοθεραπευτικής παρέμβασης.
 Οι τομείς του λόγου που καλλιεργήθηκαν κατά τη διάρκεια των Λογοθεραπευτικών συνεδριών ήταν
  • η σημασιολογία, προκειμένου να αυξηθεί το αντιληπτικό και το εκφραστικό λεξιλόγιο
  • η φωνολογία, προκειμένου να μην γίνονται φωνολογικά λάθη
  • η σύνταξη, προκειμένου να παράγονται άρτιες και μεγάλες προτάσεις
  • η μορφολογία, προκειμένου να μειωθούν τα ορθογραφικά λάθη
  • η πραγματολογία, προκειμένου να κατανοούνται και να χρησιμοποιούνται σωστά οι μεταφορικές φράσεις.
Επιπλέον ενισχύθηκε η οπτικοακουστική προσοχή και μνήμη του παιδιού και αυξήθηκε η δυνατότητα αυτοδιόρθωσης των λαθών του.
Με την έγκαιρη Λογοθεραπευτική παρέμβαση μπορούν να αντιμετωπιστούν έγκαιρα οι δυσκολίες στους εκάστοτε τομείς της γλώσσας , που μπορούν στη συνέχεια να οδηγήσουν στην εμφάνιση Μαθησιακών Δυσκολιών.

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

Ειδική Γλωσσική Διαταραχή ή Δυσφασία ή Παιδική αφασία



 
Ο όρος Ειδική Γλωσσική Διαταραχή (Specific Language Impairment) χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια διαταραχή στην κατάκτηση της γλώσσας με τη μορφή καθυστέρησης ή δυσλειτουργίας ή και των δύο, η οποία δε συνοδεύεται από άλλες διαταραχές, όπως η νοητική καθυστέρηση, η βαρηκοΐα, ο αυτισμός, οι κινησιακές δυσλειτουργίες και οι νευρολογικές ή ψυχολογικές διαταραχές
Η ειδική γλωσσική διαταραχή μπορεί να είναι εκφραστικού τύπου, αντιληπτικού τύπου ή μικτή. Στο DSM – IV υπάρχει η διαταραχή εκφραστικού τύπου και η μικτή, ενώ στο ICD – 10 υπάρχει η εκφραστικού τύπου και η αντιληπτικού τύπου (DSM – IV, ICD – 10).

Γλωσσικά χαρακτηριστικά
Η μορφολογία είναι σημαντικά διαταραγμένη.
 Τα παιδιά με ειδική γλωσσική διαταραχή συναντούν δυσκολίες με
  • τη χρήση των άρθρων,
  • τις καταλήξεις ονομάτων και ρημάτων,
  • τη χρήση του σωστού χρόνου των ρημάτων
Η συντακτική δομή είναι απλοποιημένη.
  • Συνήθως περιορίζεται στη δομή Υποκείμενο Ρήμα Αντικείμενο.
  • Πολλές φορές οι λέξεις τοποθετούνται τυχαία στη φράση.
  • Παραλείπονται οι σύνδεσμοι, οι αντωνυμίες, ενώ είναι μειωμένη η χρήση ερωτηματικών προτάσεων
Το λεξιλόγιο είναι περιορισμένο
  • υπάρχουν δυσκολίες εκμάθησης νέων λέξεων
  • αργούν να κατακτήσουν τις πρώτες λέξεις
  • να κάνουν συνδυασμούς λέξεων
  • δυσκολεύονται στην εύρεση της κατάλληλης λέξης
  • κάνουν και λάθη κατονομασίας π.χ τραπέζι αντί καρέκλα  ή καράκλα αντί καρέκλα
Στη συζήτηση
  • δεν παίρνουν πρωτοβουλίες (έναρξη θέματος)
  • οι απαντήσεις τους είναι πολλές φορές εκτός θέματος
  • δε χρησιμοποιούν ερωτήσεις
  • δεν αυτοδιορθώνουν τα λάθη τους
  • δε χρησιμοποιούν όρους ευγενείας
Μη- Γλωσσικά χαρακτηριστικά
  • Ο μη-λεκτικός δείκτης νοημοσύνης είναι στα φυσιολογικά όρια Συνήθως υπάρχει διαφορά μεταξύ λεκτικού και μη-λεκτικού δείκτη νοημοσύνη
  • Συμβολικό παιχνίδι κατώτερο της χρονολογικής τους ηλικίας, ίδιας ποιότητας με παιδιών μικρότερης ηλικίας
  • Περιορισμένη ικανότητα προσοχής και συγκέντρωσης
  • Δυσκολίες στη βραχύχρονη μνήμη.
  • Κινητική αδεξιότητα και αργές κινητικές απαντήσεις

Πηγές 
  •  Καρπαθίου Χ. Εγκόλπιο Παθολογίας του Λόγου στο Παιδί Προσχολικής Ηλικίας. Αθήνα. Εκδόσεις Έλλην, 1994
  • WORLD HEALTH ORGANIZATION ,  The ICD – 10 Classification of Mental and Behavioural Disorders, Geneva: World Health Organization, 1992 
  • Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders – Fourth Edition (DSM – IV).